2140 الجاهل ميّت بين الأحياء : نادان مرده‌ايست ميان زندگان . 2141 الإخوان جلاء الهموم و الأحزان : ياران زدايندهء غمها و اندوههايند . 2142 ألصّدق جمال الإنسان و دعامة الأيمان راستگوئى زيبائى مرد و ستون ايمان است . 2143 ألشّهوات مصائد الشّيطان : شهوتها دامهاى شيطان اند . 2144 الحياء من اللّه سبحانه يقي عذاب النّار : شرم از خداوند سبحان انسان را از عذاب و آتش نگه ميدارد . 2145 الفكر يوجب الاعتبار و يؤمن العثار و يثمر الاستظهار : انديشه موجب پذيرش پند و ايمن مى سازد و از لغزش و ميوه‌اش پشتيبان يافتن است . 2146 ألتّهجّم على المعاصى يوجب عذاب النّار بسوى گناهان تاختن موجب عذاب و آتش گرفتن است . 2147 الغفلة تكسب الاغترار و تدنى من البوار بيخبرى از خدا مغرورى آرد و به هلاكت نزديك سازد 2148 المؤمن ينظر إلى الدّنيا به عين الإعتبار و يقتات فيها ببطن الاضطرار و يسمع فيها بأذن المقت و الإبغاض : مؤمن در جهان بديدهء عبرت بنگرد و شكم را از روى ناچارى از عذابش پر سازد و سخنش را با گوش عداوت و دشمنى بشنود . 2149 الجلوس فى المسجد من بعد طلوع الفجر إلى حين طلوع الشّمس للاشتعال بذكر اللّه سبحانه أسرع فى تيسير الرّزق من الضّرب فى أقطار الأرض : پس از درخش سپيدهء صبح تا هنگام سرزدن خورشيد در مسجد نشستن و به ياد خدا سرگرم بودن در آسان كردن كار روزى تندتر از دور جهان گشتن است . 2150 العبادة الخالصة أن لا يرجوا الرّجل الّا ربهّ و لا يخاف إلّا ذنبه : عبادت پاكيزه آنست كه انسان بجز از پروردگارش چشم اميد نداشته باشد و بجز از گناهش نترسد . 2151 المسألة طوق المذلّة تسلب العزيز عزهّ و الحسيب حسبه : درخواست از مردم كمند خواريست بر گردن عزّت ارجمند را مى گيرد و گوهر پاك گهر را مى ستاند . 2152 العقل أنّك تقتصد فلا تسرف و تعد